Paramahansa Jogananda, učenik Šri Juktešvara, koji pripada lozi učitelja čiji je začetnik legendarni večni jogin Babađi, u knjizi opisuje svoje susrete sa himalajskim joginima, svoje naukovanje kod Šri Juktešvara, susret sa besmrtnim Babađijem i svoje prosvetljenje. To je ujedno i jedan od najlepših literarnih opisa samadija, najvišeg stanja svesti koja ljudska bića mogu dostići.
Autobiografija jednog jogija je jedna od najpopularnijih i najlepših knjiga iz istočnjačke filozofije svih vremena.
Valja još naglasiti da je, među istočnjačkim učiteljima koji su dolazili na Zapad, Jogananda imao možda i najzapaženiju ulogu u širenju tradicionalnih indijskih učenja i nastojanju da se ostvari spoj nauke i religije.