Oblast - ISTORIJA

Staroistočne despotije samo su spolja uzev ostavljale utisak moćnih i čvrstih država. U stvari, one su iznutra bile veoma nestabilne državne tvorevine. Egipatski, Asirski i Persijski carevi stalno su morali da oružjem uspostavljaju države, koja bi se posle osvajačeve smrti raspale na svoje sastavne delove. Uzroci te nestabilnosti staroistočnih robovlasničkih despotija kriju se u njihovoj plemenskoj i socijalnoj strukturi. Velike raznoplemenske robovlasničke države starog istoka nisu bile, niti su mogle biti, nacionalne države. Ponikle na bazi krupnih osvajanja, one nisu mogle biti čvrste političke organizacije, jer su im nedostajale unutrašnje ekonomske spojnice. Države starog istoka razdirale su unutrašnje suprotnosti: pokoreni narodi stalno su se dizali protiv osvajača; između robovlasnika, s jedne strane, i robova i ekonomski upropašćenih članova seoskih opština, s druge strane, vođena je neprestana klasna borba. Zato su države starog istoka bile iznutra nestabilne, i često su se raspadale pri udarcima spolja. J. V. Staljin ističe da se "...velike države Kira ili Aleksandra nisu mogle nazvati nacijama, iako su se formirale istorijski, formirale od raznih plemena i rasa. To nisu bile nacije već slučajni i slabo povezani konglomerati grupa, koji su se raspadali ili ujedinjavali u zavisnosti od uspeha ili poraza onog ili ovog osvajača."