Roman – metafora.
O devojci čija duša objedinjuje sve ikad postojeće, kroz približenje početka i kraja, kroz pomirenje greha i iskupljenja, okrenuvši prekoračenje dozvoljenog u suprotnost...
O spoznaji da između najvećeg i najmanjeg, večnog i trenutnog, prvog i poslednjeg, poznatog i nepoznatog, prividnog i stvarnog – ne postoji razlika...
O neukroćenoj snazi ljubavi koja je izašla izvan granica, jer ljubav ne može biti velika ili mala, srećna ili nesrećna, onog ili ovog sveta...
Ljubav je uvek i zauvek, svedočanstvo postojanja, osovina kruženja, početak koji briše kraj...