Mihail Aleksandrović Šolohov
TIHI DON
“Tihi Don” Mihaila Šolohova (1905-1984) bismo tipološki mogli da svrstavamo u onaj tip „epopeizovanog" romana za koji se u poslednje vreme odomaćio termin roman - epopeja. Za ovakve romane u nemačkoj književnoj teoriji u upotrebi je i termin roman vremena i prostora, dok su u francuskoj tradiciji popularnija imenovanja roman - reka, ili roman - freska. Zbivanja “Tihog Dona” vremenski su omeđena revolucionarnim gibanjima donskog Kozaštva u deceniji od maja 1912. do marta 1922. godine. Za tih deset godina desili su se epohalni događaji. To je poslužilo piscu kao pozadina za njegovu sagu o jednoj tipičnoj („srednjačkoj") kozačkoj porodici Melehovih, a tragedija najboljeg među njima, Grigorija, simbolizuje tragediju celog Kozaštva.
“Tihi Don” je upečatljivo remek delo izvanrednog značaja, i sa razlogom zauzima visoko mesto među najčitanijim romanima, ne samo sovjetske već sveukupne ruske i svetske književnosti.
Nobelova nagrada za književnost 1956.